زندگی کتابی است ، که بدون سفر یک صفحه آن بیشتر خوانده نمی شود.

(Augustine of Hippo)

 

سيد محمد برازنده- نتايج به دست آمده از تحقيقات دانشمندان روي ژن‌هاي مولکولي انساني نشان داده اند که انسان‌هاي امروز از نسل افريقايي‌هايي بودند که در حدود 50 تا 100 هزار سال پيش در اين قاره مي‌زيسته‌اند. اين نتايج که به نوعي در تمام جوامع بشري مصداق پيدا کرده دانمشندان شرقي مخصوصا، ديرينه‌شناسان چيني را بر آن داشته تا چگونگي ورود اجداد خود به اين نقطه از زمين را مورد کنکاش و بررسي قرار دهند.

در اين ميان سوالي که مدت‌هاست ذهن دانشمندان را به خود مشغول ساخته ايت است که " اجداد چيني‌ها در زمان مهاجرت خود از افريقا به آسياي شرقي چه مسيري را انتخاب کردند؟

براي دست يابي به پاسخ اين پرسش، ما رانلين، محقق موسسه ژنتيک و زيست رشد در آکادمي علوم و سو بينگ، محقق موسسه جانورشناسي کانمينگ در آکادمي علوم چين با همکاري تني چند از ديگر دانشمندان به بررسي آثار و علائم ژني انسان‌ها در منطقه آسياي شرقي پرداختند تا رابطه آنها را با مهاجران افريقايي به دست آورند.

براساس تحقيقات رانلين، دو فرضيه در مورد مسيري که مهاجران افريقايي براي رسيدن به آسياي شرقي استفاده کردند وجود دارد. "‌مسير جنوب" و "‌مسير شمال". براساس فرضيه "مسير جنوب"‌، اجداد ساکنان آسياي شرقي، در ابتداي مسافرت خود به شبه جزيره عربستان رسيده و پس از آن از طريق خط ساحلي اقيانوس هند به منطقه‌اي در جنوب شرق آسيا که شامل استان امروزي يونان در چين مي‌شود، رسيدند و پس از آن، اين جمعيت مهاجر به تدريج از شمال درتمام نقاط اين ناحيه گسترش يافتند.

حاميان و موافقان فرضيه مسير جنوب معتقدند، اجداد ساکنان آسيا شرقي از جنوب به شمال مهاجرت کرده اند. نتيجه و باوري که درحال حاضر تحت تاييد تمامي نسل شناسان نيز مي‌باشد.

علاوه بر آن، با پيشرفت فرآيند تحقيق دانشمندان دريافتند در ساختار ژني و کرومزوم Y چيني‌هايي که در شمال اين کشور زندگي مي‌کنند و چيني‌هايي که در جنوب زندگي کرده و به وسيله رودخانه يانگتزه از يکديگر جدا شده اند، اختلافات بسياري وجود دارد. نتايج به دست آمده در تحقيقات ژن شناسان نشان داد، بسياري از نشانه‌هاي ژني مردماني که در مناطق شمالي آسياي شرقي زندگي مي‌کنند در گذشته به منحصرا به ساکنان آسياي مرکزي و حتي اروپا تعلق داشته است. از اينرو دوباره احتمال اينکه ساکنان آسياي شرقي از مسير شمالي وارد آسيا شده اند، قوت و شدت گرفت.

اين نظريه حاکي از آن است که آسيايي ها مهاجراني بودند که شمال افريقا به مناطق شمالي مديترانه مسافرت کرده و پس از آن به آسياي مرکزي و اروپا وارد شده اند. با اين وجود نظريه مسير شمالي کماکان در حد يک فرضيه است زيرا دانشمندان نمي‌توانند ادعا کنند نشانه‌هاي ژنتيکي در نتيجه جهش ژني ساکنان آسياي مرکزي و اروپا به آسياي شرقي در دوره پيش از تاريخ بوده و هيج ارتباطي به دوره‌هاي اخير ندارد.

با اين وجود، نياکان آسيايي ما چگونه به آسياي شرقي مهاجرت کردند؟ براي رسيدن به پاسخ اين پرسش، ژن شناسان و محققان در کنار تحقيقات باستان‌شناسي نمونه‌هاي بسياري از کرومزوم‌هاي Y انساني را جمع اوري کردند تا به مطالعات تطبيقي روي آنها پرداخته و زمان شکل گيري اين کرومزوم‌ها را به دست آورند.

ازاينرو دانشمندان با بررسي دي ان اي 3826 نفر از ساکنان کره جنوبي و ساکنان 116 منطقه از شمال و جنوب چين موفق به ثبت و نقشه نگاري تغييرات موجود در ساختار کروموزمي Y در ساکنان اين مناطق شده و زمان شکل گيري تک کرومزوم‌هاي مشابه را مشخص کردند.

پس از آن محققان دي ان اي ها ميتوکندري گرفته شده از نمونه‌هاي انساني را تجزيه کردندو اين عمل به اين خاطر که اطلاعات ژنتيک ميتوکندري تنها از مادر به ارث مي‌رسند صورت گرفت. به کمک يافته‌هاي به دست آمده از نتايج اين تحقيقات دانشمدان دريافتند نسل مونث ساکنان آسياي شرقي از کجا به اين سرزمين مهاجرت کردند.

نتايج به دست آمده از تحقيقات نشان داد، نزديک به 93 درصد از گروه‌هاي کرومزومي Y در نمونه‌هاي انساني مرود آزمايش قرار گرفته حاوي اطلاعات ژنتيکي بودند که نظريه مسير جنوب را حمايت مي‌کردند. درحالي که تنها هفت درصد از نتايج جهش‌هاي ژني را متعلق به آسياي مرکزي و اروپا نشان مي‌دادند.

DESIGN BY SOORI
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت برای مدیران این سایت محفوظ می باشد