زندگی کتابی است ، که بدون سفر یک صفحه آن بیشتر خوانده نمی شود.

(Augustine of Hippo)

 

آرامگاه شاه زنده (Shah-I-Zinda) نام آرامگاهی در سمرقند است. این آرامگاه اشاره به قاسم بن عباس پسر عموی محمد دارد که اسلام را به این منطقه آورد. بر پایه باور مردم ، هنگامی که سر قاسم بریده شد ، وی سرش را به دست خویش گرفت و به چاهی که در این آرامگاه است رفت و غایب شد. این بنا دارای حدود ۲۰ ساختمان مختلف است که در مدت نه سده (از سده ۳ تا ۱۲ خورشیدی ) در آن ساخته شده است.
بخش مادر بناها در شمال خاوری مجموعه قرار دارد . کهن‌ترین این بناها مقام قاسم بن عباس است.
گروه بالایی بناها مشتمل بر ۳ آرامگاه است که کهن‌ترینشان آرامگاه خواجه احمد است که گذرگاه شمالی را کامل می‌کند. آرامگاه ۱۳۶۱ نیز گذرگاه خاوری را می‌بندد.
آرامگاه شاه زنده 1
بناهای میانی آرامگاه‌هایی از سده‌های ۷ و ۸ خورشیدی است که بیشتر برای خویشاوندان تیمور مانند شادی ملک آغا خواهرزاده تیمور و شیرین بکا آغا خواهر تیمور بوده است.
آرامگاه شاه زنده 2
روبروی آرامگاه شیرین بکا ، بنایی هشت‌گوش متعلق یه سده ۸ باشنده است.
آرامگاه شاه زنده 3
بنایی دوگنبدی هم که آرامگاه قاضی‌زاده رومی دانشمند هم‌عصر الغ‌بیگ است ، در اینجا به چشم می‌خورد.
دروازه‌خانه هم که نام یک ورودی این بنا است ، در این مجموعه آرامگاهی قرار دارد.
DESIGN BY SOORI
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت برای مدیران این سایت محفوظ می باشد